Surykatka stoi nieruchomo jak posąg i bacznie obserwuje otoczenie. Jedynie jej spiczasty nos od czasu do czasu drga, węsząc. Czy coś poruszyło się w wysokiej trawie? Pozostali członkowie klanu radośnie kopią w poszukiwaniu owadów, podczas gdy ona czuwa. Dzielna! Gdy grozi niebezpieczeństwo, emituje przenikliwe wołanie, aby ostrzec innych. Ale tym razem wszystko jest w porządku. Powoli staje się głodna. Czas zanurzyć się w grupowym zgiełku. Może znajdzie tłustego żuka?